​(அன்பென்றாலே, அம்மா!….)

அம்மா, உனை இங்கு யான் பெறவே,

அடியேன் செய்த தவம் எதுவோ?

அடுத்தொருவருமே உன்னைப் போல்−

அகிலத்தில் இல்லையே, அது ஏனோ?
பாசம் என்பது உன் மொழியோ?

பரிவதும்  உனக்கே தனி வழியோ?

நேசம் என்பதுன் இரு விழியோ?

நீ எனைத் தாங்கிடும் அருட்பொழிவோ?
மடியினில் தலையும் சாய்ந்தாலே,

விடியாத் துயரும் விடை பெறுமே;

அடிக்கீழ் அமர்த்தி நீ சிரம் கோத,

அடியேன் அகமும் குளிர்ந்திடுமே!
உடலும் தந்தாய், உயிர் தந்தாய்−

உதிரத்தை அமிழ்தாய் நீ தந்தாய்;

உனக்கென தந்திட என்னிடமே

ஏதும் இல்லாது போனேனே!
எது ஈடாகும், உன் அன்பினுக்கு?

எது இணையாகும் உந்தனுக்கு?

எங்கும் நிறைந்த அந்த இறைவனுமே,

என் தாயே, உந்தன் பின்தானே!
கருவறை வாசம் இருந்ததனால், எனை

கண்ணில் மணியாய் வைத்தாயோ?

மறுமுறை பிறந்திடும் நிலை வந்தால், என்−

மாதா நீயென வருவாயா?
எத்தனை பிறவி நான் எடுத்தாலும்,

அத்தனையிலும் உனில் குடியிருக்க,

சித்தம் வைப்பாயே, சிறியனுக்கு;

இத்தனை வரம் ஈ எந்தனுக்கு!!

​(தாயில்லாமல் நானில்லை…)

தளர்ந்து நானிங்கு விழும் போதெல்லாம்−நீ

நெகிழ்ந்து எழுகின்ற மாதல்லவா?

மலர்ந்து நானும் புன்னகைக்க, நீ

வளைந்து கொடுக்கும் தாயல்லவா?
கேளாமல் அடியேனிருந்து விட்டால்,

தாளாமல் துடிக்கின்ற தயை உனதே!

வாளாது வாசல் வந்து நின்றாலும்,

நோவாது,  அணைக்கின்ற கரமுனதே!
அண்ணல் உன்னைச் சொல்லிடும் முன், எனை

அள்ளித் தழுவும் அன்னையும் நீ!

பின்னை எனக்கும் குறை உளதோ? அந்த−

பெம்மான் அருளுக்கும் ஒரு தடை உளதோ?
கண் இணைச் சிறையில் நான் அகப்பட்டால்,

கடல் போல் செல்வமும், கடுகாமே;

கனிந்து நீயும் எனை ஏற்றுவிட்டால், உன்−

கண்ணனும் எனக்கே, அருகாமே!!

​(பாவை விளக்கு…)

பெண் என்பவளும் ஒரு விளக்கே−

புரிந்தால் போதுமே இங்கிவர்க்கே!
விளக்கின் வகைகள் விதம் விதமே; ஆயின்,

இலக்கோ, இருளை விலக்குவதே!
பெண்ணாய் ஒளிர்கின்ற பிறவியுமே,

பிறர் சுகத்திற்காய், இறை தந்ததுவே!
எண்ணையும், திரியும் சேர்ந்திட்டால்,

விளக்கில் ஒளியைக் கண்டிடலாம்;
ஏதுமில்லாது வைத்திட்டால்,

ஒளியின் வழியை, நாம் அடைத்திடலாம்!
பரிவும், பாசமும் தந்திட்டால்,

பாவையை, விளக்காய் கொண்டிடலாம்!
ஏதும் அளியாதிருந்தாலோ,

ஏந்திழையவளை நாம் இழந்திடலாம்!
ஒளிர்வதோ, ஒழிவதோ  வாழ்க்கையில்,

உள்ளதென்னவோ, நம் கையில்!
ஒரு கணம் நின்றே யோசிப்போம்;

உயரிய வரம் அவள்−பூசிப்போம்!!

​(என்னவளே, அடி என்னவளே…)

உன்னில் என்னை நான் தேட,

என்னில் உன்னை நீ தேட,

கண்கள் இங்கு தடையாகுதே,

காதலில், அங்கம் எல்லாம் முடையாகுதே!
நெஞ்சிலே உன் நினைவு,

விஞ்சியே இருக்குதே;

வஞ்சியே, நீ பேசும்

கொஞ்சு மொழி கேட்குதே!
சித்திரமாய் உந்தன்

சீரிய உருவமும்,

நித்திரை விரட்டுமந்த

நீண்ட இரு விழிகளும்
நித்திலமே, எந்தன்

நெஞ்சில் நிலைத்திருக்க,

பத்திரமாய் என்னுள்ளே, உனை−

பார்த்தே இருக்கேனடி!
வேளையும் பொழுதும், நான்−

உன்னிலே கலந்திருக்கேன்;

வேறென்ன வேணுமடி, கண்ணே, என்−

பேறே, இது தானடி!!

​(வருவாயே, நீ வருவாயே…)

பத்து பொருத்தம் இருந்தா மட்டும்,

பாவை கிடைப்பளா?

ஒத்து போகும் மனசிருந்தா, அவ−

உனக்கு கிடைப்பளே!
முத்தம் ஒன்று நீ தந்தால்,

மயங்கி நிற்பளே;

பித்துப் பிடித்து, உன்னையே, அவள்−

சுற்றி வருவளே!
தை பிறந்த சேதி, இங்கு

நீயும் அறிவையே;

தையலையே சேர்ந்திடவே,

தேடி வருவையே! 
நினைவினிலே, உன்னைச் சுமக்கும்,

நங்கை உணர்வையே;

நிஜத்தினிலே, அவளை ஏந்த−

நீயும் வருவையே!
இன்னும் அவளைக் காக்க வைத்தல்−

இதமும் ஆகுமா?

இன்பத்திலே அவளை வைக்க−

இளமை வாழுமே!
கைபிடித்து கன்னி அவளை

ஏற்றிடுவாயே;

மையோடும் விழித்துயரம்

ஆற்றிடுவாயே!