​(பரந்தாமா, பாலிப்பாய்….)(மீள் பதிவு…)

பாரமாய எம் பழவினைகள், பயமுறுத்தும் வேளை,

பரந்தாமா, உன்னை பற்ற வந்தோம்;

ஆரவாரமெல்லாம் அடங்கி, அடியோங்கள்,

இன்று−உந்தன்

அடியிணையில் அடைக்கலமே தேடி வந்தோம்!
கருவறை சிறை விடுத்து, வெளியில் வந்து−

கடுஞ்சிறை புவனம் என்று கண்டு கொண்டோம்;

வரும் நாளும் வாழ்ந்திடவே செய்து விட்டாய்;

வந்தெம்மை ஆட்கொள்ள, ஏன் மறந்தாய்?
காரணன் நீ என்றுணர− கீழ்மதியால்,

காலங்கள் பலவும் யாம் கடத்தி விட்டோம்;

நாரணன் தாள் காக்குமென்று, நம்பி இன்று−

நாடியே, யாமும், இங்கு வந்து விட்டோம்!
கருமவினை கடல் போல சேர்த்து வைத்தோம்;

தரும உரு−உன்னை, யாம், தள்ளி வைத்தோம்;

கருங்களிறே! கார்முகிலே! என்று உந்தன்−

இரு அடிகள் பிடித்தே, யாம் உய்ந்திடுவோம்?
பிறவி என்னும் பெருங்கடலும், போதும் ஐயா!

பேயோங்கள் கரையேற, வாரும் ஐயா!

வெருவி நின்றோம், யாமும் எமது வல்வினைக்கே!

வாழும் வழி இதுவெனவே  காட்டும் ஐயா!
கனிந்துனது கடைக்கண்ணால் நோக்கி விட்டால்,

கடையோங்கள் கலியும், இங்கே தீர்ந்திடுமே;

இனியேனும், இரங்கி வந்து,  எம்மை உந்தன்−

இணையடியாம் தாமரையில் ஏற்றுக் கொள்வாய்!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s