​(38) நாச்சியார் மறுமொழி..

உன் நினைவென்னை மீட்டுதடா;

ஒவ்வொரு நாளையும் இயக்குதடா;

உள்ளம் இதுவோ, உன் வருகையையே,

உரசும் காற்றிலும் எதிர்பார்க்குதடா!
இளங்காலையில் வருவாய் நீ என்றே

இமையும் மூடாதிருந்தேனே;

இல்லை என்றதுவும் ஆன பின்னே

இனிய மாலைக்கு காத்தும் இருந்தேனே!
அந்தியும் மயங்கி, இரவும் வந்தது;

அண்ணல் நீ வரக் காணேனே;

சந்திக்க விழைந்த விழிகளிரண்டில்,

சிந்தும் கண்ணீர் கண்டேனே!
பெண்ணிண் வருத்தம் அறியாயோ?

பிரிவின் வாட்டமும் தெரியாதோ?

பேதை என் வாதைகள் நீக்காயோ?

கோதையை உன்னுடன் சேர்க்காயோ?
காதலைப் பொழியும் கன்னியின் மேல்−நீ

கருணையை பொழிந்தால் ஆகாதோ?

கலங்கி நிற்கும் இதயத்தையே−

கொஞ்சம் கனிவால் காத்தால் ஆகாதோ?
ஆருயிர் நிலைப்பதும், நீங்குவதும்−

அண்ணலின் அன்பில் தானிருக்கு;

அபலை இவளது வருங்காலம்

அனைத்தும், உன் கையில் தானிருக்கு!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s