(சேலையில் ஒளிப்பேனே…)

அவனை,ஆண் அழகன் என்றாரடி கிளியே,

அதைப் பார்க்கவே சென்றேனடி;

ஏன், என்னவாச்சுதடி கிளியே, 

அவனுக்கு, எதற்கு இந்த ஆசையுமடி?
பெண்ணாக நின்றானடி கிளியே, 

புதுச் சேலையடி, பொலியும் நகைகளடி;

பூச்சரம் தொங்குதடி சடையில், கிளியே, 

போலியாய் புன்னகையடி!
பார்த்துவிட்டானடி கிளியே, ஒரு− 

பக்கமாய் நின்ற என்னை;

காத்திருந்தவன் போல் உடனே,

கண்ணால் ஒரு சாடையடி!
அவனைத் தெரியுமடி கிளியே−

அவன் குணமும் அறிவேனடி;

ஆடை அலங்காரங்கள் மீறி,

அவன் கண் மட்டும், என் மேலடி!
பெண் வேடமெல்லாம் அவனுக்கு, கிளியே, 

கொஞ்சமும் பொருந்தாதடி;

பெண்மையும், நாணமுமே,

அவனுக்கு ஒரு காத தூரமடி!
மன்னவனாய்  கம்பீரமடி, கிளியே, 

மங்கை குணம் வருமோடி?

கன்னத்தில் காயம் செய்து, என்னை

கரைய செய்பவனடி!
பார்க்க வரவழைக்க, அவனிது

போடும் வேஷமடி!

யாருக்கும் தெரியாதடி சகியே, நானந்த

யாதவன் காதலியடி!!
சங்கேதம் செய்வானடி, கிளியே,

சந்தோஷம் எனக்குமடி;

சந்தர்ப்பம் இதுவே அடி, அவனையென்

சேலையில் ஒளிப்பேனடி!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s