(பசியாற்றவா, பரந்தாமா…)

அடங்காத பசியாக−
அச்சுதன் பசி ஆனதே;
இடம், பொருள், இங்கிதமும்−
இல்லையென்று போனதே!

விழிகளுக்குப் பசி வரவும்−
வழியெல்லாம் அவனைத் தேடுதே; பேசும்−
மொழிக்குப் பசி வந்தால்−
முனைந்தவனையே பாடுதே!

கரங்களுக்குப் பசி வந்திட−
காற்றினிலும் கை துழாவுதே;
வரமாகும் என் வைகுந்தனை−
வாரி அணைக்கவே, அது விழையுதே!

பதங்களுக்குப் பசி வந்தால்−
பாதை தேடி ஓடுதே;
பதிக்கும் தடத்தின் முள்ளும், கல்லும்−
பஞ்சு மெத்தையாய், அது ஏற்குதே!

நெஞ்சில் எழும்பும் பசியதுவோ, என்−
நாணத்தை, சூறையாடுதே;
கொஞ்சம் கூட வெட்கமின்றி−
கெஞ்சி அவனைத் தொடருதே!

மேனி முழுதும் பசிவந்திட−
மாதவனுக்காய், விதிர்த்து அடங்குதே;
ஏனிப்படி ஆகுதென்று−
என் உள்ளமும், எனை வினவுதே!

பசியடக்கிடும் மருந்தென்னவோ, அந்த−
பரந்தாமனிடமே இருக்குது; அதைப்−
புரிந்து அவனும் செயல்பட்டால், இந்த
பரிதவிப்பும், இனியேன் இருக்குது?..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s